اوجلان: دشمنان در صدد ایجاد یک طبقه الیت می‌باشند. از طریق یک الیت(وابسته به طبقه فرادست کردها) در صدد ایجاد دخالت در امور کردها و کنترل آن هستند. در رأس گروهی که می‌خواهد با تشکیل دولتی کوچک برای کردها، الیتی ایجاد نموده و کردها را تحت کنترل خویش در آورد، صهیونیست‌های افراطی و گروه میشل روبین وجود دارند. خواستند بر روی کردها چیزی شبیه ساندنیست‌ها ایجاد کنند. اینگونه کردها را منفعل می‌ساختند.


رادیو را دیشب تحویل گرفتم. چیزهای متضادی وجود دارند. از قبیل مسئله موی سر، غذا و مزغل. نمی‌خواهم با مطرح کردن چیزهای بی اهمیت، موجب بروز عکس‌العمل‌های تند نزد افکار عمومی شوم. آن را در تناسب با اخلاق سیاسی هم نمی‌بینم. دیروز هم در رابطه با هواخوری با مشکلی مواجه شدم. مدیر بدون هیچ دلیلی با صدای بلند هشدار داد که زمان آن به پایان رسیده است.

در واقع می‌توانست با لحن نرمتری هم هشدار دهد. وقتی که آنها با زبانی مناسب مطلب را بیان کنند من هم تشکر می‌کنم. اما چرا اینگونه رفتار می‌کنند، هنوز نتوانسته‌ام این را درک کنم. آیا قصد دارند از لحاظ روانی خسته‌ام کرده و اراده‌ام را درهم شکنند؟ به مدیر هم گفتم:«با چنین چیزهای کوچکی مرا تحت فشار قرار ندهید». گفتم؛ اگر اسلحه‌ای را بیرون آورده و یک گلوله شلیک کنند، صدایم را در نخواهم آورد، اما با چنین رفتارهای ناچیزی مرا تحت فشار قرار ندهید. در رابطه با این موضوع عریضه‌ای نوشته و به آنها دادم.

من با پرسنل‌های اینجا مشکلی ندارم. پرسنل سخنانی را که مافوقها به وی می گویند را انجام می‌دهد. با نود درصدشان مشکلی ندارم. مدیر گفت:«پنجاه روز مجازات سلول انفرادی به پایان رسید، اما پنجاه روز دیگرمانده است». نمی دانم، ممکن است در ظرف این 50 روز، مجازات سلول انفرادی تازه‌ای را حاضر کرده باشند. حتی این حرفهایی که می‌زنم هم ممکن است به موضوع مجازات سلول انفرادی تبدیل شود.

در رابطه با اقدامات صورت پذیرفته در اینجا، می توانم همانند سالهای 1980 مقاومت کنم. من مسئولیت‌هایی دارم، مسئولیت میلیونها تن از خلق بر دوش من است، می‌توانم 4-3 روز هم دست به اعتصاب غذا بزنم، ولی به عکس‌العملی که در میان خلق برمی‌انگیزد هم می‌اندیشم. خلق به شیوه ای دمکراتیک مرا نظاره میکنند. به همین سبب در رابطه با این می‌توانید از خلق و رفقای با تجربه‌ای که قبلا در زندان مانده‌اند، پرس و جو کنید، در برابر اقدامات صورت پذیرفته در اینجا چکار باید بکنم، می توانید از آنها پرسیده و نظرشان را جویا شوید. فکر کنم اپراسیونها ادامه دارند. تلفات گریلا چقدر است؟

اپراسیونهای انجام شده بر علیه PKK با حمایت اطلاعاتی و فناوری قدرتهای جهانی صورت گرفته و نابودی کامل PKK را مورد هدف قرار داده است. در طی هفته گذشته در ایران علاوه بر یک کودک، پنج عضو PJAK نیز به اعدام محکوم شده‌اند. چهار معلم کرد هم به اتهام کمک‌رسانی به PJAK به اعدام محکوم شده‌اند. ایران بی‌درنگ و فورا اعدامشان می‌کند. من قبلا هم این را گفته بودم. به اسارت ایران درآمدن، به خودی خود یعنی اعدام. نباید در ایران دستگر شوند.

البته که در این هفته هم می‌خواستم به موضوع ارگن اکون بپردازم. بیانات مهمی اظهار خواهم داشت، یک هفته است که به این موضوع می‌اندیشم. فکر کنم در کیفر خواست هم در خصوص رابطه PKK ـ ارگن اکون ادعاهایی وجود دارد. سخنانی که در این هفته خواهم زد بسیار حایز اهمیت هستند.

کنگره DTP به خوبی برگذار شده است، برایشان آرزوی موفقیت دارم. ممکن است DTP منحل شود، لیکن آنچه اهمیت دارد، ادامه دادن به مبارزات دموکراسی خواهانه‌شان است. باید فعالیتهای حزب همگرا تسریع یابند. باید دارای ساختاری باشد که همه جریانهای داخل ترکیه بتوانند خود را در آن تمثیل کنند. بایستی در مدت زمان کوتاهی گروهی متشکل از 40 نفر در خصوص حزب همگرا با شروع فعالیت‌هایشان، اهداف، طرحها و برنامه‌هایشان را بر خلق تفهیم کنند، آماده کاریهایشان را به پایان رسانده و برای تأسیس حزب به وزارت داخله کشور مراجعت کنند.

انگار برای آزادکردن (گروگانهای) آلمانی، نهادهای جامعه مدنی میانجیگری کرده‌اند.آیا درخواست‌هایشان مورد قبول واقع شده‌اند؟

اکنون می‌خواهم در رابطه با ارگن‌اکون حرفهایی بزنم. آشنایی ترکیه با ارگن‌اکون از 1952 و ورود ترکیه به ناتو شروع می‌شود. یعنی 56 سال است که در درون ترکیه چنین سازماندهی‌ای وجود دارد. موسس و جهت دهنده این ارگن‌اکون هم ایالات متحده آمریکا و ناتو می‌باشند، حتی اسمش را هم آنها گذاشته‌اند. این باندگرایی داخل حکومت ترکیه است.

سرهنگی که برای دیدار با من به اینجا آمده بود گفت:«بیایید این مسئله را در میان خود و با هم حل کنیم، این پست فطرتها می‌خواهند برادرها را به دست هم ذبح کنند». من هم گفتم:« آری، این مسئله را در میان خود و با هم حل کنیم. بدون حواله آن به آمریکا و اروپا، با هم حل کنیم». حتی در این خصوص نوارهایی ضبط نموده و نامه‌هایی نوشتم، به آنها هشدار دادم که به دام ملی‌گرایی موجود در جنوب نیافتند. این نوارها در دسترس آنهاست، می‌توانند تحقیق کنند. و ارتباط من با ارگن‌اکون را به این دیدار مربوط می‌کنند. شخصی که به دیدار من آمده بود، بحت عنوان نماینده کورک اوغلو آمده بود. من هنوز هم می‌گویم؛ این مسئله را در میان خود حل کنیم.

بایستی رابطه اشرار داخل PKK با قدرتهای خارجی به خوبی تحلیل شوند. اشرارگری سال 1986 شروع شد. از لحاظ ذهنی حتی به قبل از آن هم می‌رسد. مرحله‌ای که با «شاهین دونمز» و «یلدرم مرکیت» آغاز شد، وجود دارد. وقتی که شاهین دونمز در زندان بود، دختری را به میان ما فرستاده بود، اسمش «آیسل» بود. دختر عجیب و غریبی بود. اینجا و آنجا می‌دوید، به بینگول و قراقوچان رفت و آمد می‌کرد. رفتارهای عجیبی داشت. سحر هم چیزهای مشابهی داشت. اینان هدفشان به دست آوردن PKK از داخل و نابودکردنش بود. به همین منظور راهکارهای زیادی را آزمودند، زنها را مورد استفاده قرار دادند.

به ویژه در کشتن رفیق معصوم کرکماز، اشرار داخل PKK دست دارند. مطابق آنچه گفته شده، سربازان وی را نکشته‌اند. قتل دوست دوران کودکیم حسن بیندال هم کار همین باندها است. آن موقع مانوری اجرا می‌شد، حسن بیندال قصد رفتن نداشت، من گفتم:« برو، نگاه کن، چه رخ می دهد ببین». البته در آن مانور حسن کشته شد. من به محل وقوع حادثه رفته و تحقیق کردم. گلوله‌ای که حسن را به قتل رسانده بود از فاصله 300 متری شلیک شده و به شکلی مخصوص ساخته شده بود، گلوله‌ای بود که هنگام فرورفتن در بدن منفجر می‌شد. در واقع در اینجا هدف مورد نظر من بودم و خلاصی‌ام غیرممکن بود.

به اینجا هم محدود نماند. در سالهای 1990، 92، 93 و 96 هم اقدامات مشابهی بر علیه من صورت گرفت، اما موفق نشدند. با خالی ساختن اطراف من درصدد تنها گذاشتنم بودند، ولی من با مشاهده آن به محافظت از خویش پرداختم و تدابیری اتخاذ نمودم. دسیسه‌هایشان را خنثی نمودم. جزییات این واقعه را در دفاعیه‌ام بررسی کرده‌ام، مورد تحقیق واقع شده و هرکس می‌داند. در آن مرحله بعضی از اعضای (نهادهای) امنیتی، با صورتهای ماسک‌زده در شبکه Star TV ظاهر شده و چنین می‌گفتند:«از ما می‌پرسند که چرا آپو را به قتل نمی‌رسانید، حال آنکه دستورات داده شده به ما دال بر دستگیری صحیح و سالم آپو می‌باشد». هدفشان دستگیری صحیح و سالم من و از طریق من هم به کنترل درآوردن PKK بود، اما موفق نشدند».همگام با ذکی، برادران «چوروک کایا» و «شاهین بالیچ» اشرارگری جدی‌ای وجود داشت. البته این اشرار در سالهای 90 در مثلث بینگول، دیاربکر و موش فعالیت می‌کردند، در این منطقه عرض اندام نمودند. میان ذکی و چوروک کایاها هم اختلاف و هم اتفاق نظر و همکاری وجود داشت. در آن مقطع اینان دستشان به خون هزاران انسان آلوده شد، زنهای زیادی را مورد هتک ناموس قرار دادند، فریبشان داد، از آنها سوء استفاده کرد و رفقای خود را به قتل رساندند.

حتی در آن مرحله اقدامشان برای سوءقصد به جان «بیوک آنت» را مدتها بعد دریافتم. آن موقع بیوک آنت در دیاربکر سرهنگ بود. در شبکه‌های تلویزیونی ظاهر شده و بیاناتی از قبیل:«PKK خیلی نفرت‌انگیز است، سازمانی بسیار وحشی است» ایراد می‌نمود. چوروک کایاها به کمر فردی که دو برادرش را از دست داده بود، نارنجک بسته و ‌خواستند برای انجام سوءقصدی، وی را بفرستند. بعدها تحقیق کردم، درصدد کشتن رفقای خود بوده است. پس چیزهای آنچنان پلیدی وجود دارند که اینگونه خواسته‌اند بر آنها سرپوش بگذارند. اصلا فرستادن فردی که دو برادرش را از دست داده، به سوی مرگ دهشتناک است. لیکن بعدها دریافتم که هر عمل پلیدی انجام داده و به هر زنی دست انداخته‌اند. اینان دهها و صدها زن را لکه‌دار کرده و به خود وابسته نمودند. هیچکدام از فرامین و رهنمودهایی را که از شام (دمشق) می‌فرستادم را به اجرا درنیاوردند، مرا جدی نگرفتند.

می‌گفتند:«آپو در شام در تنگنا قرار گرفته، در اینجا سازمان ما هستیم». این چوروک کایا سپس کتابی هم نوشت. اسمش را هم «آقای مخالف» گذاشته است. در این کتاب به من می‌تازد. بسیاری از کثافت‌کاریهایشان، علی‌الخصوص در ارتباط با زن را، تلاش کردند به من نسبت دهند. من مدتها بعد از برخی اعمال آنها مطلع شدم. در منطقه فعالیتی اینان، در همان ایام JITEM (مرکز تشکیلات استخبارات و ژاندارمری) به نحوی موثر فعالیت کرده بود. حتی احتمال دارد چوروک کایا و ساکیک، با یشیل دارای روابطی بوده باشند. لازم است اینها را به خوبی مورد تحقیق قرار داد. به ارگن‌اکون گلادیوی ترک می‌گویند، من هم در گفتن گلادیوی کرد برای اینان اشکالی نمی بینم. ممکن است فراری‌های اخیر هم تحت تأثیر اینها قرار گرفته باشند. اگر آن دختر هم در این منطقه مانده باشد، ممکن است تحت تأثیر این گرایش قرار گرفته باشد، نمی‌دانم.

همانطور JITEM هم در سال 1993 با جم ارسور به دو گروه منشعب شد. در میانشان اختلاف بوجود آمد. در خصوص راهکارهایی که می‌بایست در قبال مسئله کرد در پیش گیرند، به تفاهم نرسیدند. یکی از طرفها خواهان تعمیق نبرد کرد ـ ترک بود. در کیفر خواست مربوط به من ادعا کردند که در مسموم کردن دوغان گورش من نقش داشته‌ام. حال آنکه من این نکته را از طریق کیفرخواست شنیدم. این نکته را در دادگاه به دادستان هم گفتم. من هیچ رابطه‌ای با این رویداد ندارم.

گفتم که در اینجا از آن اطلاع یافتم. در دوران 2003 ـ 4 اوزکوک هم از ترس مسموم شدن، غذاهایش را از منزلش می‌آورد. این هم ابعاد خطر و ابعاد کشمکش‌های داخلی را نشان می‌دهد. وقتی که در شام بودم برخی از اشخاص که نزدم می‌آمدند، پیشنهاداتی از قبیل:«ما تانسو چیللر را می‌کشیم، شما مسئولیتش را برعهده بگیرید» می‌کردند.من این پیشنهاد را نپسندیدم. گفتم که من فقط مسئولیت عملیات‌های خودمان را برعهده می‌گیرم. گذشته از این من چنین عملی را تأیید هم نمی‌کنم.

در آن زمان اکثر اشراری که از سازمان جدا شده بودند، از جمله دار و دسته چوروک کایا در آلمان و کشورهای اروپایی دیگر در کمال آسودگی زندگی می‌کردند. حتی خویشاوند وزیر فعلی حسین چلیک، صلاح‌الدین چلیک نیز در اروپاست. دارای مسکن، محافظ و زنان بسیاری هستند. حال آنکه اینان خون هزاران انسان را بر زمین ریخته‌اند. قاتل پانزده هزار انسان هستند. ولی ترکیه خواهان استرداد آنها نیست. آلمان دستگیرشان نمی‌کند، آنها را استرداد نمی‌کند، حتی برایشان محافظ هم می‌گمارد. مظفر آیاتا بیست سال در ترکیه زندانی بود، پس از رهایی از زندان بی‌درنگ به خارج از کشور رفت. در آلمان دستگیر شد. چهار سال است که بدون هیچ گناهی در زندان بسر می‌برد. در اینجا من مچ آلمان را در حین ارتکاب جرم گرفتم! به دلیل دیگری نیاز نیست. حتی این هم رابطه آلمان را با حوادث آشکار می‌کند.

وقتی که در شام بودم، چند شخص که گویا تحت عنوان PDK آمده بودند اما بعدها دریافتم که برای موساد کار می‌کنند، مصرانه به من پشنهاد می‌کردند:«از این جا خارج شو، در جنوب اقامت کن، هرچه بخواهی به تو خواهیم داد، پول، اسلحه، هرچه بخواهی تأمین خواهیم کرد». در این موضوع خیلی اصرار می‌ورزیدند. به اصرار ورزی بیش را حدشان مشکوک شدم. بعدها مشخص شد که می‌خواستند با کشاندن من به جنوب، مرا تحت کنترل خویش درآورند. ولی من نقشه‌هایشان را برهم زدم. عناد ورزیدم، احساساتم به من گفتند که نباید بروم و نرفتم.

در واقع نقشی که برای PDK تعیین کرده‌اند به تصمیمات کنفرانس قاهره در سالهای 1920 برمی‌گردد. این کنفرانس با نفوذ لوبی یهودی و انگلیسیها برگزار شده بود. تصمیمات آن کنفرانس در سال 1946 با تأسیس PDK واضحتر می‌گردد. با استفاده از PDK نه تنها کردهای جنوب، بلکه کردهای شمال را هم مورد هدف قرار داده بودند. در آن زمان فایق بوجاق ـ که کردی میهن دوست بود ـ به عنوان یکی از نتایج این نقشه تصفیه شد. خانواده بوجاق متلاشی شد، قسمتی از آن به حکومت ترکیه پناه برد، در کنار آنان موضع‌گیری نمود، قسمت دیگر هم به اروپا گریخته و به آلمان پناه بردند. وضعیت سرتاچ بوجاق و امثالش مشخص است. به نظر من نقش سرتاچ بوجاق و آلمان مشخص شده است.

اکنون هم قریب 500 تا 1000 نفر که از سازمان جدا شده‌اند، در آلمان بسر می‌برند. همانطور که زمانی 5000 تن از خانواده بارزانی به آمریکا فرستاده شده و پس از آموزش، آنها را برگرداندند، اکنون هم می‌خواهند کسانی را که از PKK گریخته‌اند را به همان شکل بکارگیرند.

در صدد ایجاد یک طبقه الیت می‌باشند. از طریق یک الیت(وابسته به طبقه فرادست کردها) در صدد ایجاد دخالت در امور کردها و کنترل آن هستند. در رأس گروهی که می‌خواهد با تشکیل دولتی کوچک برای کردها، الیتی ایجاد نموده و کردها را تحت کنترل خویش در آورد، صهیونیست‌های افراطی و گروه میشل روبین وجود دارند. خواستند بر روی کردها چیزی شبیه ساندنیست‌ها ایجاد کنند. اینگونه کردها را منفعل می‌ساختند.

هنگامی که در شام بودم، ملک فرات نزد من آمد، چشمانش پر از اشک بود، با لحنی التماس‌گونه گفت:«مرا به ریاست HADEP برسان». من هم گفتم:«من فردی دموکرات هستم. برو و خود را مورد قبول خلق و حزب قرار بده، اگر آنها بخواهند تو را به ریاست برگزینند، چنین خواهند کرد». در این مورد بسیار مصر بود. وانمود می‌کرد که با دوغان گورش و بعضی از صاحب منصبان حکومت دیدار نموده و صلاحیت گرفته است. یعنی اگر من روی کار بیایم این مسئله را حل می‌کنند، چنین وانمود می‌کرد که حکومت هم خواهان اوست. اما من خواسته‌هایش را نپذیرفتم. پس از دیدار با من به جنوب رفته و با طالبانی و بارزانی دیدار کرد. هدف ملک فرات این بود که با رسیدن به ریاست حزب دمکراسی خلق HADEP من و سازمان را تصفیه کند. پس از عدم موفقیت در این مورد، حزبی جداگانه تأسیس نمودند. در واقع کسانی که با دولت پنهان رابطه دارند، اینها هستند. مطلع هستید که محمد متینر و همراهانش هم به همان شیوه خواستند عرصه سیاسی را تحت کنترل خویش درآورند، اما موفق نشدند.

سری ساکیک می‌تواند اینها را مورد تحقیق قرار دهد. در واقع اکنون DTP می‌تواند برای تنویر این موارد در مجلس به فعالیت بپردازد. برایشان چنین پیشنهادی دارم. به ملک فرات هشدار می‌دهم، مواظب باشد، همچنین به سرتاچ بوجاق هم هشدار می‌دهم، هنگام گشتن در میان خلق مواظب باشد!
من از اینجا اردوغان و [جمیل] چیچک را فرامی‌خوانم: این مسئله با دیدار با طالبانی و بارزانی حل نخواهد شد. اگر هنوز هم می‌پندارد که با دیدار با طالبانی و بارزانی می‌تواند این مسئله را حل کند، اشتباه می‌کند! زیرا پشت سر آنها دهها لوبی و آمریکا وجود دارد. با وجود آنها این مسئله را تو حل خواهی کرد؟

پس از جنگ جهانی هم چنین کردند، مگر وقتی که موصل ـ کرکوک از دست رفت، چه کاری توانستند بکنند؟ این نقشه‌ها به گذشته‌ها برمی‌گردد. اردوغان و چیچک نمی‌توانند تقاضاهای لوبی‌های مذکور را تأمین کنند. آنان که امروز تصفیه می‌شوند به خاطر اینکه فرامین آمریکا را کاملا به جای نیاورده‌اند، تصفیه شدند. مدت مدیدی در رابطه با این مسئله آماده کاری‌ها و نقشه‌هایی وجود داشت. با لاینحل گذاشتن مسئله، آن را تا پیدایش AKP در سال 2003 آوردند. وضعیت امروزی AKP و طرز برخوردش با مسئله واضح است. این نقطه نظراتم را در دفاعیاتم نیز بیان می‌کنم.

می‌خواهم در این خصوص دادستان برای گوش سپردن به گفته‌هایم، اینجا بیاید. می‌توانیم با هم در این مورد با جزییات بیشتری گفتگو کنیم. وکلایم در این خصوص می‌توانند دیداری انجام دهند، می‌توانند شرایط دیدار من با دادستان را مهیا کنند. شاید مشکل باشد، اما باز هم می‌توانند اقدام کنند.

نامه‌هایی را تازه گرفته‌ام. اگرچه تاریخشان کهنه است اما تازه تحویل دادند. برای گلیزار آکن، یاشار دینچ آلپ و شادیه ماناپ سلام دارم. نامه‌هایشان از سطح تعمق فکری خوبی برخوردار است، به همه رفقای زندانی سلام می‌فرستم.

در اروپا فعالیت‌ها ادامه دارند. دفاعیاتم از کیفیتی جهانی برخوردارند. برای همه عرصه‌ها می‌تواند مثمرثمر واقع شود. می‌توان در بروکسل دست به کار فعالیت‌های انجمن و یا کنفدارسیون دموکراتیک ملتها شد. همه طیفها و ملتها می‌توانند در این فعالیت بیان موجودیت کرده و در آن جای گیرند. اصطلاح ملت در نزد من همانند برداشت شما از اصطلاح ملت نیست. اصطلاحی فراگیرتر است. من زنان و محافظان محیط‌زیست را نیز همانند یک ملت ارزیابی می‌کنم. با جای گرفتن در این تشکل می‌توانند بیان موجودیت کنند. ملت‌های بدون دولت می‌توانند در این کنفدراسیون جای گیرند.

در کنار فعالیت‌های این تشکل همچنین با تأسیس آکادمی فرهنگ و سیاست دموکراتیک در بروکسل، می‌توانند از دفاعیاتم بهره‌مند گردند. گذشته از این برای رساندن این فعالیت‌ها و اندیشه‌های من به طیفی وسیع‌تر، می‌توان مجله‌ای با نام مدرنیته دموکراتیک و یا تمدن دموکراتیک منتشر کرد. می‌توان این مجله را با زبانهای جداگانه منتشر کرد. برای مثال به عربی ترجمه کنند، به انگلیسی ترجمه کنند. این مجله می‌تواند هر سه ماه یک بار انتشار یابد.

برای عراق می‌توان اقدام به تشکیل حزب فدرالیسم دموکراتیک نمود. همه طیف‌های موجود در عراق و همه دوستان می‌توانند در این فعالیت جای گیرند. برای ایران هم می‌توان اقدام به تشکیل حزب فدرالیسم دموکراتیک نمود. برای سوریه حزب جامعه دموکراتیک و برای ترکیه هم حزب گنگره دموکراتیک را پیشنهاد می‌کنم. می‌توان با طیف‌های میهن دوست و دوستان نزدیک دیدار نموده و این فعالیت‌ها را سازماندهی نمود.

کتاب، روزنامه و مجله را آوردید؟ کتابهای «یگانه جهان» و «تاریخ استعمار» را درخواست کرده بودم. آیا کتاب «تاریخ پنهان» یالچین کوچوک منتشر شد؟ می‌دانم، در مورد وی حرفهای خوبی نمی‌زنند. وی معلومات تاریخی خوبی دارد، هیچ کس به اندازه من او را نمی‌شناسد.

برای زنان هم سلام می‌فرستم. یکی از قربانیان این اشرارگری که اکنون در زندان می‌باشد، تورکان ایپک است. می‌تواند در این خصوص ماجرای زندگی‌اش را بنویسد. از اینجا همه زنها را مورد خطاب قرار می‌دهم: به مرد اعتماد نکنید، با تکیه بر نیروی ذاتی خود، خویش را سازمان داده و از خود حفاظت کنید وگرنه طعمه خواهید شد. یگانگی جسمی و روحی خویش را حفظ کنید. آزادی بسته به یگانگی جسمی و روحی است.

همچنین برای مردم دیاربکر و نصیبین سلامهای مخصوص دارم. مردم دیاربکر در سال 1925 توطئه‌ای را خنثی نمود. امروز هم با پایبندی به من توطئه‌ای دیگر را خنثی نمود. برای مردم‌مان در "گور(یوکسک اوا)، نصیبین، سوروچ و شهرهای دیگر سلام دارم. از پایبندی خلقمان به من آگاهم. اگر در اقدامات اداره زندان چیز تازه‌ای رخ دهد، هفته آینده بحث خواهم نمود. روزخوش.
2008/7/24


دیدار با خانواده

به علت دادن مجازات انضباطی این سه ماه است كه با هم دیدار نكرده‌ایم. پنجاه روز است كه ارتباطم با دنیا قطع شده است. از رویدادهای به وقوع پیوسته هیچ خبری ندارم. رادیوم را نیز تازه به من دادند.

ما برای آشتی اینقدر تلاش و مبارزه كردیم. عواملی كه تا این حد موجب شدت بخشیدن جنگ می‌شود چیستند؟ این كار عوامل خارجی است. اهداف نیروهای خارجی، اروپا و آمریكا این است كه با به جان هم انداختن طرفها آنها را بی تاثیر كرده و با تضعیف كردن، آنها را به خود وابسته كرده و آنگونه كه می خواهند آنها را هدایت نمایند، و بدین گونه بر اوضاع موجود حاكم گردند. من بارها برای رئیس جمهور و مسئولان زیربط نامه فرستادم. خواهان این بودم كه هر كس برای صلح و راه حل دمكراتیك هر چه از دستشان بر می‌آید انجام دهند و برای پایان دادن یه این جنگ و كشته نشدن بیش از این انسانها، و نیز برای پیدا كردن راه‌حلی، هر چه از دستم برآمد انجام دادم، اما هر بار با مجازات انضباطی روبرو شدم، آخرین بار به علت گفته‌هایم با پنجاه روز مجازات انضباطی روبرو شدم. تمامی این برخوردها مانع رسیدن به راه‌حلهای دمكراتیك می‌باشد.

با این چیزی كه به آن "ارگن اکون" می‌گویند، می‌خواهند آن را نیز به PKK مرتبط سازند. در گذشته رویداد زهر آلود كردن "دوغان گورش" ‌وجود داشت، می‌خواستند آن را نیز به ما مرتبط سازند. در آن زمان هنگامی كه در منطقه بودم برایمان خبر فرستادند، گفته بودند كه لازم است مسئولیت انجام آن را بر عهده بگیریم. ما نیز در جواب گفتیم كه اصلا مسئولیت وقایعی كه ما انجام نداده‌ایم را بر عهده نخواهیم گرفت. در امرالی نیز قاضی این مورد را از من پرسید. در جواب به آن گفتم كه هیچ ارتباط و علاقه‌ای به آن نداشتیم . حتی در آن زمان به قاضی توضیح دادم كه همانند حزب نیز هیچ علاقه و ارتباطی با عوامل این موضوع نداریم. اصلا هیچ رابطه‌ای میان "ارگن اکون" و PKK وجود ندارد. اما بعضی از فراریان، عوامل نفوذی و اشخاصی كه در حد جاسوس بودند احتمال دارد كه با آنها در ارتباط باشند. هنگامی كه در دره‌ی بقاع بودیم، یكی از نزدیكترین رفقایم به اسم " حسن بیندال" را به شهادت رساندند. در واقع اهداف آنها رفیق حسن نبود، ‌هدف آنها من بودم.

این بخشی از نقشه‌ی آنها برای از بین بردن من بود. احتمال دارد افرادی همچون " شاهین بالیچ" با عوامل خارجی در روابطی پلید بوده باشد. آنها می‌خواستند بدین گونه من را از میان برداشته و كنترل PKK را بدست گرفته و آن را تحت كنترل عوامل خارجی در آورند. سوءقصد سال 96 را به یاد داریم. مثلث دیاربكر، بینگول، موش، و آن زمانی كه برادران "چروک كایا" وظیفه دار بودند، آنها مسئول و عامل قتل هزاران نفر در این منطقه شدند. اما هم اكنون آنها در اروپا و آلمان به شكلی تماما محافظت شده در نهادهای دولتی زندگی می‌كنند. اما در بعد دیگر مساله، اشخاص صادقی همچون" مظفر آیاتا" كه بیست سال در زندان مانده بدون هیچ دلیل و سببی به زندان انداخته می‌شوند. همچنان كه مشاهده می‌شود كسانی كه از میان PKK گریخته‌اند، به نحوی با نیروهای خارجی همچون آمریكا، آلمان و دیگر دولتهای اروپایی در ارتباط بوده‌اند. این فراریان، عوامل نفوظی و جاسوسها در برابر ما دست به توطئه چینیها‌یی كردند، خواستند كه من را نیز از میان بردارند.

احتمال دارد كه اینها همانند عوامل بیرونی همچون "ارگن اکون" در ارتباطی پلید و زشت بوده باشند. اما اصلا هیچ ارتباطی میان PKK و "ارگن اکون" وجود ندارد. كسانی كه این كار را انجام می‌دهند افرادی هستند كه از میان صفوف PKK گریخته و می‌خواهند با خرابكاری، كردارهای پلیدشان را به PKK ربط داده و نام من را لكه دار كنند. لازم است كه وارد بازی آنها نشویم. لازم است كه خلقمان اینها را بدانند و بفهمند.
می‌خواهند با لكه‌دار كردن كردها، به زندان انداختن، كشتن و تصفیه‌ی آنها، مزدوران و وابستگان به خود را حاكم كنند. " فایق بوجاق" برای كردها فردی بسیار با احترام و ارزشمند بود. به همین خاطر دولت نیز وی را به قتل رساند. در همین رابطه دولت شروع به فشار وارد كردن به آنها كرد. پسر فایق به نام سرحد مجبور شد كه به خارج فرار كند. كسانی كه در داخل ماندند مجبور به تابعیت از آنها شدند. بدین شكل بسیاری از آنها را وادار به تسلیمیت کردند.

با اینكه برنامه و اساسنامه‌ی HAK-PAR بیش از اساسنامه‌ی DTP رادیكال و خواهان طلبهای زیادی می‌باشد، اما با این حال دادگاه قانون اساسی آن را توقیف نمیکند. چرا HAK-PAR را نمی‌بندند؟ ‌نباید سوءتفاهم شود، ما مخالف توقیف آن هستیم، منظور من تحلیل و فهم علل آن می‌باشد.

اگر خوب فكر كنید و تحقیق كنید، وقایع آشكار خواهد شد. اهداف آنها بی‌تاثیر كردن مخاطبان اصلی مسئله‌ی كرد و به تحت كنترل درآوردن آنها توسط عوامل ساختگی‌شان می‌باشد. چیزی كه می‌خواهند به انجام برسانند، بی تاثیر كردن ما در خارج ونیز DTP در داخل می‌باشد. و همچنین هدف به كنترل در آوردن آنها و به زیر سلطه كشاندنشان می‌باشد. حتی برای به انجام رساندن كارهای پلید و زشت از مخاطبان ساختگیشان استفاده می‌كنند.
كنگره‌ی حزب جامعه‌ی دمكراتیك چگونه برگذار شد؟ ما تا حد غائی برای شهدا احترام قائل هستیم. بدیل شهادت، مقام و رتبه نیست. مهم این است كه در مبارزه‌ی آزادیخواهمان، رسیدن به اهداف آنها اساس گرفته و مبارزه‌ی خویش را به پیش ببریم. من همانند یك فرد و یك انسان، نمی توانم این وضعیت را قبول كنم. برای خانواده‌ها، و اشخاص نباید سهمی قائل شد. انسانهای با استعداد، صادق، كسانی كه اهدافشان در خدمت مبارزه باشد، به كسی كه خودش خودش را پیشنهاد نكند، بلكه مردم او را پیشنهاد كنند احتیاج داریم. این می‌تواند رئیس شهرداری باشد و یا نماینده. لازم است كه خود را پیشنهاد نكند، بلكه مردم او را پیشنهاد كنند.
سلام و درود خود را به كسانی كه در این دوره، در كنگره‌ی پیش‌برد آشتی و دمكراسی انتخاب گردیده‌اند تقدیم كرده و موفقیت در كارهایشان را برای آنها خواستارم. سلام من را به دوستان و كسانی كه در كنگره حاضر بوده و همچنین رفقای ساكن در اروپا برسانید.

سلام من را به كسانی كه در روستاها زندگی می‌كنند و نیز آشنایان برسانید. همچنین سلام من را به تمامی اهالی اورفا‌ و مدیران محلی كه با تلاشی وافر، در مبارزه‌ی دمكراتیك مشاركت می‌كنند برسانید.

 

احمد دنیز مسئول روابط خارجی کوما جواک کردستان KCK طی مصاحبه‌ی مطبوعاتی اعلام کرد، از هر گفتگویی برای حل مشکلات کردها پشتیبانی کرده و بیان داشت که تلاش‌های ترکیه برای ایجاد جنگ برادرکشی میان کردها به جایی نرسیده است.

احمد دنیز در مورد روابط ترکیه و اقلیم جنوب کردستان به خبرگزاری پیامنیر گفت: موضع‌گیری‌های دولت اقلیم کردستان بسیار مثبت بوده، زیرا بعد از فشار زیاد ترکیه به رهبران جنوب کردستان، این دولت نتوانسته است اختلافی میان کردها ایجاد کند و این پیروزی بزرگی در تاریخ کردها محسوب می‌شود و چیزی کم‌سابقه بوده، هر چند کاستی‌هایی در این زمینه وجود دارد ولی نقاط مثبت آن بیشتر است.

وی افزود: علاوه بر موضع‌گیری‌های اخیر دولت جنوب کردستان، ملت کرد نیز امروز بسیار آگاه‌تر از قبل هستند و دولت اقلیم کردستان باید از این فرصت به نفع کرد استفاده کند.

دنیز در مورد گفتگوها بر سر مشکلات موجود گفت: دولت ترکیه خوب می‌داند که مشکلات موجود تنها از راه گفتگو قابل حل است ولی چون این دولت نتوانسته است از این راه به اهدافش برسد، به عملیات نظامی روی آورده است وگر نه ما مخالف گفتمان نیسیم و حاضریم برای حل مشکلات در این راه، تمام تلاش‌هایمان را به کار بندیم.

آنان که با آزادی میجنگند لیاقت آزاد ماندن را ندارند

با اوج گیری جنبش خلق صدای حق خواهی ملتمان نیروهای حاکم بر خاک کوردستان با آگاهی از این مطلب تهجم جدیدی را بر علیه خلقمان آغاز کرده اند.

نیروهای فاشیست و توتالیتر خصوصا دولت ایران و ترکیه با متحد شدن در برابر جنبش دوباره اوج گرفته کوردستان و با پشتیبانی قدرتهای جهانی در راه مبارزه علیه جوانان و فعالیتهایمان که صدایی جز آشتی و دمکراسی خواهی و نفی هرگونه تجاوزی بر خاکمان نیست را سرکوب نمایند.

از این رو لازم می باشد که فعالین سیاسی و اجتماعی با آگاهی و هوشیاری کامل به قضیه توجه نمایند تا جنبش جدید ملت کورد به سرنوشت جنبش های قبلیمان دچار نگردد.این مستلزم تحلیلی واقعی و انتلکتوئل از وضعیت فضای حاکم بر کوردستان و دولتهای حاکم بر آن میباشد.

آغاز موج جدیدی از صدور احکام اعدام علیه فعالین سیاسی و حقوق بشر کورد در طول یک سال گذشته که منجر به به مخاطره افتادن جان 6 نفر از دوستانمان به خصوص معلمی دلسوز و فعال حقوق بشر فرزاد کمانگر سر آغاز این هجمه می باشد.

با تحلیلی بر انقلاب ایران در خواهیم یافت در صورت اجرای حکم اعدام فرزاد کمانگر و شکستن ترس نیروهای امنیتی از این هجمه,شکی نیست که دیگر زندانیان در بند رژیم هم به سرنوشت ناجوانمردانه فرزاد دچار می گردند.

ما " کومه‌لی جوانان روژهه‌لات " شاخه سنندج در بیانیه ای اعلام میداریم که این جنبش در صورت اجرام حکم اعدام فرزاد کمانگر یا هر کدام دیگر از فرزندان ملتمان,این اقدام غیر انسانی را بی جواب نخواهیم گذاشت و قاطعانه اعلام می داریم که مسولین قضایی, اطلاعاتی و امنیتی رژیم در سنندج روی آرامش نخواهند دید و آنان را به سزای اعمال ننگینشان در کوردستان میرسانیم و همواره جانشان در تیر رس نیروهایمان میباشد.

زنده باد رهبر آپو
زنده باد پارتی ژیانی آزادی کوردستان (پژاک)
زنده باد کوردستان

کومه‌لی جوانان روژهه‌لات KCR شاخه سنندج

جوانان غیرتمند کوردستانی امروز شهر برادریتان بوکان به خاطر شهادت رهبر بزرگوارشان در اعتصاب سراسری به سر می برد بطوریکه تمام مغازه های شهر تخته و بسته شده است. به همت والای جوانان شکست ناپذیر بوکان و تبلیغات چند روزه شان چنان دلهره و وحشتی را در بین ماموران دولتی ایجاد کرده اند که دولت نیروهای ویژه ی زیادی از پاسداران و نظامیان سرکوبگر را از شهرهای همجوار شاهیندژ و میاندوآب به بوکان آورده است. دولت در شهر بوکان چنان به وحشت افتاده است که درابه های مغازه های بسته شده را برای ترساندن مردم علامتگذاری می نماید. ما صبح ساعت 9 شاهد بودیم که ماموران به خیابانهای امیرآباد ریختند و تمام مغازه های بسته شده را نشانه گذاری نمودند که مردم با دیدن این وضع به خشم افتادند تا جاییکه صاحب مغازه هاییی را هم که صبح تک و توک باز کرده بودند آنها هم همانگ با مردم عصبانی شده و در جلو چشم ماموران و پاسدارها مغازه هایشان را بستند. وضعیت شهر کاملا نا آرام گزارش می شود لحظه به لحظه به ماموران و پاسداران و جاشها در خیابانها افزوده می شود تا آنجا که مردم کم کم خیابانها را ترک می کنند.
آری این چنین است اراده ی مردمی که معتقد به آزادی و برابری و حقوق انسانهاست.